ελα ξανα

Κι οταν θα'ρθεις ξανα και θα διαβασεις
τισ ομορφες στιγμες ενος ποιηματος
θα δεις ανθρωπους που απεκτησαν κι αφεθηκαν να χασουν

θα δεις παιδια που τα ξεγελασαν κα τα'καναν μεγαλους
φαρδιες παλαμες να ζητουν

θα δεις αγαπη μα δεν θα τη γνωρισεις
ντυμενη ρουχα φωτεινα μα σκοτεινα για τα δικα σου ματια

θα δεις νεκρους και ζωντανους το ιδιο
κρυμμενοι ολοι..να μην τους βλεπει φως μ'ακομη περισσοτερο σκοταδι

ελα ξανα

καλοδεχουμενος εκει που το καλο εχει πεθανει
μα και νεκρος στα μερη που εχεις διαβει τους δρομους

less is more..

...το λιγο γινεται πολυ...και το πολυ καθολου.
το δασος γινεται σιωπη και η φωτια δικια μου..

Σκορπιζω

....τις ανάσες στο χαρτί κι αυτό μ'ακουει !
Και πηγαίνω και φεύγω κι έρχομαι μακρια σου.

Μα όταν θα γίνει θα το δεις και θα το αφήσεις.